Bommen gevallen op spoorwegemplacement.
1945, 28 maart

Het spoorwegemplacement aan het stationsplein werd gebombardeerd.

(Nederlandse vertaling staat onderaan)
My name is Johannes H. Waart (Henk for short). I was born in Amsterdam on January 1937.

As a small boy when World War II started I lived with my father, mother and one sister in Amsterdam.
In the later part of 1942 my father was picked-up at his work by German Soldiers and put on a truck.
He was transported to a German camp. My mother was notified the next day, mother already had heard from coworkers what had happen.
He was not the only one picked up that at work.( He never made it home until the early part of 1946).
My mother had to raise two small children by her self.
Trough an organization (don't know the name), my mother had to make a difficult decision at that time as a single parent. She was given the opportunity for her 2 children to by sent to other places while to war was going on.
My sister was sent to Deventer. My self I was put on a boat at the "IJ" in Amsterdam, in 1943.
After driving through the "Zuider See" put on a truck for the trip. (not known to the children) We made some stops along the way to let children off. My trip ended in the Town of "Coevorden).
Some place in the center of town a family with the name Prinsen came to pick me up.
The Prinsen's live on the Krimweg and operated a farm. There where 4 children Prinsen's.
The family welcomed me in to there family.

I remember the Bombardment of Coevorden and the Bombardment of the Rail Road.
We where sitting outside agents the barn looking up in to the air to see the bomb's coming down on the town and railroad.
You can feel the rumbling of the bombs. I don't know the distance from the farm to the place where the bombs fell.
Just before the war ended, I think it was 2 or 3 day prior to that, the German Soldiers came op the long driveway early in the morning by foot and bicycles. We had to stay in side the house.
The soldiers made the hayloft there sleeping quarters and resting place.
Some of the soldier got together and got a pig and had a pig-roast set up for them. Than the day came, the sirens where blasting for a long time. The soldier got up and off they went.
The hayloft was left with riffles, ammunition and hand granites. That was the day Coevorden was free.
I went home in early 1946.

Op de voorgrond met de paarden is Albert Prinsen,
het meisje rechts achter het veulen is Bertha Prinsen en achter het paard staat een vrouw die niet bekend is, zij was een kennis.
Links het meisje met de handen voor haar ogen, is Roelie Prinsen.
De foto is van 1942.




Een foto van de boerderij in de latere jaren, een nieuwe schuur is nu gebouwd.

Mijn naam is Johannes H. Waart (afgekort Henk). Ik ben geboren in Amsterdam, januari 1937.

Als een kleine jongen, toen de tweede wereldoorlog begon, woonde ik met mijn vader,moeder en een zuster in Amsterdam.
In het laatste gedeelte van 1942 werd mijn vader opgepakt op zijn werk door Duitse soldaten en in een vrachtwagen gestopt om naar een Duits kamp te worden getransporteerd. Mijn moeder werd er de volgende dag van op de hoogte gesteld, maar ze had het gebeurde al gehoord van collega's van mijn vader.

Hij was niet de enige die op zijn werk is opgepakt.(Hij is niet eerder dan begin 1946 thuisgekomen.) Mijn moeder moest 2 kinderen in haart eentje opvoeden.

Door een organisatie (weet de naam niet meer), moest mijn moeder een moelijke beslissing als alleenstaande ouder nemen.
Ze kreeg de kans om haar 2 kinderen naar andere plaatsen te sturen terwijl de oorlog bezig was.
Mijn zuster werd naar Deventer gebracht, zelf ben ik op het "IJ" in Amsterdan op een boot gezet in 1943.

Na door de Zuiderzee gevaren te zijn, werden op een vrachtwagengezet met andere kinderen, die ik niet kende. We stopten onderweg om kinderen af te zetten, mijn reis eindigde in de stad Coevorden.

Ergens in het centrum van Coevorden, kwam de familie Prinsen mij afhalen.
De Prinsen's woonden aan de Krimweg en hadden een boerderij. Er waren 4 kinderen.
De familie verwelkomden me in hun familie.

Ik herinner me het bombardement op Coevorden en het bombardement op het spoorwegcomplex.
We zaten buiten naar de lucht te kijken hoe de bommen op de stad en de spoorweg vielen.
We konden het vallen van de bommen voelen. Ik weet niet precies meer wat de afstand tussen de boerderij en de plaats waar de bommen vielen. (bvdw:ongeveer 1,5 - 2 km).

Net voordat de oorlog haar einde naderde, 2 of 3 dagen ervoor, de Duitse soldaten kwamen de lange weg per voet en fiets vroeg in de morgen aan. Wij moesten in huis blijven.
Sommige soldaten maakten van de hooizolder een slaap- en rustkwartieren.

Enkele Duitse soldaten hadden een varken gepakt en aan het spit gehangen.

Toen kwam de dag dat de sirene's heel lang begonnen te loeien. De Duitse soldaten pakten hun spullen bij elkaar en verdwenen. De hooizolder lag bezaaid met geweren, munitie en handgranaten. Dat was de dag dat Coevorden werd bevrijd.

Ik ging naar huis in het begin van 1946.




Heres Raué en Bob Lukkien op de puinhopen van het voormalig E.D.S. station.



Het huis van Lukkien aan de stationsstraat liep zware schade op.



Het voormalig E.D.S. station, toen het huis van de familie Brand, gebombardeerd.



De aannemer Santman is druk bezig met de wederopbouw.

Last update: 18-08-2004 by www.herdenking.nl